Route naar de palmbomen…
De keuze om een jaar te gaan zeilen is niet eenvoudig gemaakt.
Toen ik Timo ontmoette, die toen de wens koesterde om de wereld rond te zeilen, was mijn zeilervaring nog niet echt geweldig. Ik was vooral goed in het gezellig “mee zeilen” en was voornamelijk een
mooi-weer-zeilster. Het opvolgen van eenvoudige commando’s had ik wel enigszins onder de knie en ook het in de wind houden van de punt bij het
hijsen van de zeilen was al iets wat ik beheerste, maar over stag gaan zonder volledig
van koers af te raken en het maken van een goede paalworp wanneer bij een
stevige wind aangelegd moest worden, stonden samen met nog heel veel andere
zaken als nog niet afgevinkte punten op mijn bekwaamheidslijstje. Met deze
ervaring en kunde zou met geen mogelijkheid een reis gemaakt kunnen worden.
Vanaf onze eerste zeiltocht tot en met nu is er een hoop gebeurd. Het begon met het regelmatig huren van een valkje in Friesland met vrienden en met het huren van een Kolibri
bij het oude vrouwtje, mevrouw Pimmelaar.
Vele leuke zeildagen hebben we gehad op de Grevelingen, waarna ook het huren van een boot voor een week in Griekenland en een weekend in Friesland aan ons CV werd toegevoegd, waarbij we een kapotte motor tijdens het varen op een van de smalle Friese wateren hebben moeten trotseren met stevige wind.
Tijdens een weekendje Parijs op Ile de la Cite werden plannen gemaakt om een lange zeilreis te gaan maken.
Na een CWO 1 cursus voor kajuitjachten gevolgd te hebben, samen met de vader van Timo, is het gekomen tot de aanschaf van onze Friendship 28, waarmee we ons nog verder bekwaamd hebben in het zeilen, en dan later ook met de moeilijkheidsgraad erbij van het zeilen met een baby (Alicia) aan boord.
Vakanties en weekendjes volgden, waarbij we heerlijk met de boot op stap gingen. We gingen altijd veilig binnendoor van het Haringvliet naar de Grevelingen en hadden met onze boot nog geen enkele zeegolf doorkliefd, totdat er zich een mogelijkheid voordeed dit wel te doen. Het was prachtig weer en er stond een gunstige wind; de eerste tocht over zee werd gemaakt vanaf de Roompot naar Stellendam.
Vele leuke zeildagen hebben we gehad op de Grevelingen, waarna ook het huren van een boot voor een week in Griekenland en een weekend in Friesland aan ons CV werd toegevoegd, waarbij we een kapotte motor tijdens het varen op een van de smalle Friese wateren hebben moeten trotseren met stevige wind.
Tijdens een weekendje Parijs op Ile de la Cite werden plannen gemaakt om een lange zeilreis te gaan maken.
Na een CWO 1 cursus voor kajuitjachten gevolgd te hebben, samen met de vader van Timo, is het gekomen tot de aanschaf van onze Friendship 28, waarmee we ons nog verder bekwaamd hebben in het zeilen, en dan later ook met de moeilijkheidsgraad erbij van het zeilen met een baby (Alicia) aan boord.
Vakanties en weekendjes volgden, waarbij we heerlijk met de boot op stap gingen. We gingen altijd veilig binnendoor van het Haringvliet naar de Grevelingen en hadden met onze boot nog geen enkele zeegolf doorkliefd, totdat er zich een mogelijkheid voordeed dit wel te doen. Het was prachtig weer en er stond een gunstige wind; de eerste tocht over zee werd gemaakt vanaf de Roompot naar Stellendam.
Nog steeds lag de droomreis niet binnen handbereik, want een
grote reis per boot, vraagt veel meer, o.a. een veel grotere boot. De
Friendship werd met tranen in mijn ogen verkocht en de zoektocht naar iets
anders begon. Avonden werden gezocht. Het leek wel een speld in een hooiberg.
Er moest een keuze gemaakt worden uit duizenden boten, maar op elke boot was
wel iets aan te merken en er was geen boot die volledig voldeed aan ons
wensenlijstje, totdat we
een Westerly Thyphoon, Ocean Cruiser Racer op het spoor kwamen, welke ons weer een klein stapje
dichter bij een droomreis bracht.
Deze boot en de ervaring die wij inmiddels met het zeilen
hadden opgedaan, maakten dat we besloten het eens iets verder te gaan zoeken dan
in de directe omgeving van onze thuishaven te Stellendam; een vakantie naar de
Waddeneilanden volgden. Het was werkelijk een geweldige unieke ervaring, maar
de ervaring was naar ons idee nog niet voldoende om de inschatting te kunnen maken
of we ook een reis van een jaar zouden aankunnen.
Een zomervakantie in 2011 naar Oost-Engeland volgde, waarna we definitief zouden gaan beslissen of we een (half) rondje Atlantic. We kunnen terugkijken op een geweldige Engelandvakantie, die alle verwachtingen overtroffen heeft. Genoten van de verkenningstochten met onze bijboot naar de wal, de mooie zonsondergangen, de prachtige natuur om ons heen en vooral van de kindjes die zich op de boot fantastisch kunnen vermaken en die alles ervaren als een feestje.
We hebben ook veel nieuwe dingen meegemaakt; we hebben gezien met eigen ogen hoe hoog de golven van de Noordzee kunnen zijn na windkracht 8 (veel vertrouwen gekregen in de boot bij harde wind en hoge golven) en hoe onwijs druk het op de Noordzee is qua scheepvaart, we hebben ervaren hoe het is om twee dagen niet aan wal te komen vanwege weersomstandigheden, we hebben kunnen leren hoe zeiltochten te plannen, waarbij rekening gehouden moet worden met wind, stroming en getijden en we hebben kunnen oefenen met het nachtzeilen, het wachtlopen en het varen met behulp van radar en AIS (Automatic Identification System, kan je de koers van andere schepen zien op de laptop). Het was dus naast een heerlijke vakantie ook een leerzame vakantie, waarin ook menig (theoretisch) boek en tijdschrift over aan zeilen gerelateerde onderwerpen, vooral door Timo, verslonden is.
Is al het bovenstaande voldoende om de volgende stap te
zetten? Een keuze te maken? Lijstjes met alle keuze mogelijkheden werden
gemaakt, avonden werd er gesproken over het onderwerp. Hoewel we aanvankelijk
een jaar wilden gaan, besloten we dit idee te laten varen en toch een halfjaar
te gaan. Maar ontwikkelingen volgden elkaar in een rap tempo op, waarop we
toch de knoop doorhakten om een jaar te gaan, mede
geïnspireerd door de vele blogs die in de afgelopen jaren gelezen zijn, de
boeken die we gelezen hebben, de enthousiasmerende gesprekken die met andere zeilers
gevoerd zijn en het gedicht dat Timo van zijn zus voor zijn verjaardag kreeg:
Over twintig jaar zul je meer spijt hebben van de dingen die je niet deed dan van wat je wel gedaan hebt. Dus gooi de trossen los. Zeil de veilige haven uit. Vang de passaatwind in je zeilen. Onderzoek. Droom. Ontdek. (Mark Twain, 1835-1919).
